เช้าวันเดินทางเราเดินทางโดยการบินไทย เที่ยวประมาณ 08.20 น เพื่อจะได้ไปถึงเชียงใหม่เร็วหน่อย จะได้มีเวลาเที่ยววันแรกเยอะหน่อย เพราะเราต้องมุ่งตรงจากเชียงใหม่ไปลำปางเลยในวันแรก
บนเครื่องอากาศเย็นนิดหน่อย แต่กลัวลูกเป็นหวัดให้ใส่เสื้อกันหนาวเลยดีกว่า
ถึงแล้วสนามบินเชียงใหม่ ถ่ายรูปกับแพนด้าซะหน่อย
หลังจากถึงสนามบินเชียงใหม่เรียบร้อย พอเรารับกระเป๋าเสร็จ เดินออกมาก็มีพนักงานของบริษัทเช่ารถยนต์ budget มายืนถือป้ายชื่อรอรับเราเพื่อจะไปเอารถที่เราจองไว้กัน เที่ยวนี้เราได้รถ VIOS สภาพใหม่เรียบร้อยดี จากนั้นเราก็ขับรถมุ่งตรงไปลำพูนกันก่อนเพื่อจะแวะไปนมัสการพระธาตุหริภุญชัย
ถึงแล้ววัดพระธาติหริภุญชัย ในเวลาอันรวดเร็วมากๆ เพราะลำพูนอยู่ใกล้เชียงใหม่นิดเดียวขับรถไม่ถึงครึ่งชั่วโมงดีเลย รูปนี้ข้าวหอมถ่ายกับแม่หน้าอุโบสถ
ภายในอุโบสถข้าวหอมถ่ายรูปให้พ่อกับแม่บ้าง
ข้าวหอมกับแม่เป็นนางแบบให้พ่อถ่ายรูปให้บ้าง
รูปนี้ข้าวหอมเขียนชื่อตัวเองในใบบริจาคเงินให้วัดก่อนจะนำไปหยอดตู้
เขียนเสร็จแล้วขั้นตอนต่อไปคือนำไปหยอดตู้บริจาคให้เรียบร้อยค่ะ
หลังจากไหว้พระในอุโบสถเรียบร้อยแล้ว เราก็ออกไปนมัสการและชมความงามของวัดพระธาตุหริภุญชัยกัน รูปนี้ข้าวหอมกับคุณพ่อที่หน้าพระธาตุ ข้าวหอมทำตาหยีเพราะแดดส่อง
รอบๆบริเวณพระธาตุ ที่เห็นเป็นหอเก็บพระไตรปิฎก
มีการแสดงดนตรีพื้นเมือง ข้าวหอมไปยืนดูตั้งนาน บอกว่าดนตรีโบราณ แล้วเราก็ร่วมบริจาคเพื่อเป็นทุนการศึกษาและอนุรักษ์ดนตรีพื้นเมืองด้วย
เดินมาถึงจุดที่มีพ่อค้าขายนกสำหรับปล่อย ข้าวหอมร้องจะปล่อยนก เลยให้ไปปล่อยกับพ่อกบ แม่ขอเป็นตากล้องให้
หลังจากทำบุญไหว้พระเรียบร้อย เราก็เดินไปทานอาหารเที่ยงกันเนื่องจากใกล้เที่ยงวันแล้ว แม่หาข้อมูลจากเน็ตพบว่ามีร้านก๋วยเตี๊ยวขึ้นชื่อคือก๋วยเตี๊ยวตุ๋นลำไยแห้ง เอกลักษณ์ของลำพูน เปิดร้านอยู่ไม่ไกลวัดเลยเราสามารถจอดรถไว้และเดินข้ามไปได้ ทางเดินข้ามจากวัดไปร้านเป็นสะพานไม้แต่ค่อนข้างยาวและใหญ่ เค้าทำเป็นทางเดินอย่างดีมีหลังคาคลุมเรียบร้อยเปิดเป็นตลาดขายของที่ระลึกและขนมของลำพูนไปด้วยเลย
นี่ไงโฉมหน้าก๋วยเตี๊ยวตุ๋นลำไย ที่เราอุตส่าห์ตามไปกินกัน รสชาติอร่อยใช้ได้ หมูเค้าตุ๋นซะนุ่มมากๆเลย ข้าวหอมก็กินได้ด้วย หลังจากทานเสร็จเราก็เดินกลับมาที่วัดที่เราจอดรถไว้โดยผ่านสะพานที่ขายของตอนขามา เราแวะซื้อของกันนิดหน่อย ซื้อรูปเก่าๆใส่กรอบไม้ของในหลวงรัชกาลที่ 9 ด้วย
ระหว่างจะเดินข้ามถนนกลับไปทีวัดมีเรื่องตื่นเต้นขึ้นคือ พอเราเดินข้ามถนนถึงกึ่งกลางถนนซึ่งไม่ได้มีเกาะกลาง เราหยุดเพื่อรอให้รถวิ่งไปก่อน ระหว่างยืนหยุดรอที่กลางถนนอยู่ดีๆก็มีรถจักรยานยนต์พุ่งเข้ามาจะชนเรา แม่เห็นกระโดดหลบทัน เค้าเลยชนโดนพ่อกบซึ่งอุ้มข้าวหอมอยู่ ดีที่เค้าไม่ได้ขับเร็ว และพ่อกบหลบทันนิดหน่อย ส่วนข้าวหอมพ่อกบก็อุ้มแบบขี่หลังอยู่ด้านหลังไม่ได้อุ้มไว้ข้างหน้าก็ไม่เป็นอะไร พ่อกบโดนแฮนด์รถจักรยานยนต์ที่ท้องเจ็บนิดหน่อย คนขับเค้าบอกว่าเค้าไม่ได้มองเรามัวแต่มองตลาดกับป้ายอื่นๆอยู่ รถเลยเฉพุ่งมาชนเราเฉยเลย ดีนะที่เค้าไม่ได้ขับเร็ว ไม่งั้นถ้าเราเป็นอะไรละก็คงไม่สนุกเลย สงสัยผลบุญที่เราทำเมื่อเช้าคงช่วยปกป้องครอบครัวเราแน่ๆเลย จากนั้นเราก็เดินทางกันไปต่อที่ศูนย์อนุรักษ์ช้างไทยที่ห้างฉัตร
ข้าวหอมหลับมาตลอดทางเพราะเลยเที่ยงวันมามากแล้ว แต่เราเดินทางไม่นานประมาณครึ่งชั่วโมงได้ก็ถึงศูนย์ช้างแล้ว เลยต้องติดเครื่องให้ข้าวหอมนอนในรถอีกหลายนาทีเลย ส่วนแม่ลงไปซื้อบัตร กับถามรอบชมการแสดงช้าง เราต้องดูการแสดงช้างรอบบ่ายสองโมงกัน พอใกล้เวลาแม่กับพ่อก็ปลุกข้าวหอมแล้วพากันไปขึ้นรถที่ทางศูนย์มีไว้บริการส่งนักท่องเที่ยวจากบริเวณด้านหน้าที่ซื้อตั๋วเพื่อเข้าไปยังลานแสดงช้าง
รูปนี้บริเวณลานแสดงช้างก่อนช้างแสดงอาบน้ำ ข้าวหอมซื้ออ้อยไปเลี้ยงช้างก่อน ยังกล้าๆกลัวๆอยู่
ช้างจะมาแสดงการอาบน้ำให้ชมแล้ว ขอถ่ายรูปคู่หน่อยจ้า
ข้าวหอมยิ้มแหยๆ ยังกลัวๆอยู่ เพราะพ่อกบพาเข้าไปใกล้มากๆ จะเห็นว่าช้างยื่นงวงมาจับเราด้วย
รูปน้องช้างกำลังอาบน้ำ พ่นน้ำกันสนุกเลย
ชมช้างอาบน้ำเสร็จแล้ว เราก็เดินเล่นให้ถ่ายรูปช้างแถวๆนั้นกัน จะเห็นว่าช้างที่นี่ดูสมบูรณ์ สุขภาพใจ สุขภาพกายดูดีมากๆ ตัวอ้วนใหญ่ งายาวกันเชียว
จากนั้นจะเป็นการแสดงช้างแบบต่างๆรวมทั้งวาดรูปด้วย แต่ต้องไปที่ลานแสดงอีกแห่ง ไม่ไกลจากที่แสดงช้างอาบน้ำมาก ช้างเดินเรียงแถวจับหางต่อกันไปน่ารักมาก ส่วนครอบครัวเราก็เดินตามช้างไปอีกทีนึง
บริเวณนี้มีป้ายศูนย์อนุรักษ์ช้างไทยอยู่ ขอถ่ายรูปกับป้ายกันหน่อย เดี๊ยวไม่รู้ว่ามาถึงแล้ว
ที่นั่งชมการแสดงช้าง
ช้างแสดงการนอนหลับให้ดู
ช้างแสดงการลากจูงซุง
ระหว่างการแสดงช้างนานพอควรประมาณเกือบครึ่งชั่วโมงได้ ข้าวหอมสนใจดูช่วงแรกๆพอเลยสิบห้านาทีไปก็เริ่มสมาธิแตกซ่าน เดินเล่นไปทั่วๆ ให้พ่อถ่ายรูปให้บ้าง
รูปนี้แอ๊คชั่นเองขอให้ถ่ายรูปกับช้างให้หน่อย
รูปนี้เดินไปนั่งเองด้านหน้า แบบมีโลกส่วนตัว ดูช้างแบบใกล้ชิด
อันนี้ก็เดินไปชมรูปภาพที่ช้างวาดเองอย่างใกล้ชิด โดยไม่ต้องชวนแม่หรือพ่อไปเลย แม่รู้สึกว่าลูกโตมากๆเลย ไม่เป็นเบบี๊คอยตามก้นแม่อีกต่อไปแล้ว
เสร็จจากชมการแสดงช้างเราก็ไปนั่งช้างกันต่อ เราเลือกรอบเล็กประมาณ 20 นาทีเท่านั้น เดินรอบๆศูนย์ไม่ได้เข้าไปในป่า แต่แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว ให้ข้าวหอมได้สนุกเท่านั้นเอง เพราะนั่งนานๆไม่ไหว ช้างเดินโยกเยกมากเลย
รูปนี้ถ่ายจากกล้องเล็ก พ่อกบพยายามถ่ายรูปเราสามคนที่นั่งช้างกัน
เสียดายที่เราไม่ได้ใช้กล้องของเราถ่ายรูปช้างที่เรานั่งกันไว้เลย แต่พอมาดูรูปถ่ายที่ทางศูนย์ถ่ายไว้ให้และขายเป็นภาพให้เรา เราถึงเห็นว่าช้างที่เรานั่งกันสวยมากๆเลย งายาวสุดๆๆและโค้งสวยมากๆ ตอนที่นั่งช้างได้มีโอกาสถามควาญช้างด้วย เค้าเล่าให้ฟังวาช้างที่นี่อยู่อย่างดีจริงๆ เค้าเลี้ยงไว้ใช้งานนิดหน่อยในศูนย์ แล้วก็ไว้โชว์ พอแก่ๆมากๆเค้าก็จะมีศูนย์อีกที่ ให้ไปอยู่จนแก่ตายกันเลย
หลังจากนั่งช้างเสร็จ เราก็ไปเดินบริเวณที่เค้าขายของที่ระลึกกัน แม่ได้ของแต่งบ้านมานิดหน่อย ส่วนข้าวหอมได้ดินสอและมีรูปปั้นช้างเล็กๆที่ปลายดินสอมาฝากเพื่อนที่โรงเรียน เนื่องในโอกาสปีใหม่ เพราะมีเพื่อนๆหลายๆคนเอาของมาแจก ข้าวหอมได้มาหลายอย่างแล้ว แม่เลยได้โอกาสนี้ให้ข้าวหอมซื้อไปฝากเพื่อนบ้าง แม้จะเลยปีใหม่ไปนิดหน่อยก็ยังดี
ข้าวหอมที่ร้านขายของที่ระลึก นอกจากของฝากเพื่อนแล้ว ข้าวหอมขอซื้อหนังสือเรื่อง ชบาช้างไทย อีกหนึ่งอย่าง
หลังจากนั้นเราก็ขับรถเข้าอำเภอเมืองลำปางกัน และขับรถไปหาที่พักกันก่อน ที่พักคืนนี้ของเราในจังหวัดลำปางชื่อ พู่กันเรสสิเดนท์ เป็นเหมือน อพาร์ทเม้นท์เล็กๆ เค้าให้คนเช่ารายเดือนมากกว่า แต่แบ่งชั้นล่างไว้ทำโรงแรมนิดหน่อย ที่นี่ใหม่และสะอาดใช้ได้ แม้ห้องจะเล็ก และ เตียงเล็กไปหน่อย
หลังจากล้างหน้าให้สดชื่นที่โรงแรมกันแล้ว เราก็มุ่งหน้าเข้าในเมืองเพื่อไปหาจุดนั่งรถม้าชมเมืองกันเลย จุดนั่งรถม้าส่วนใหญ่จะมีเยอะหน้าโรงแรมลำปาง เราเลือกนั่งรอบใหญ่ประมาณเกือบ 40 นาที 300 บาท
ครอบครัวเรา พ่อกบทำท่าเป็นคนบังคับรถม้า
อันนี้ให้คนขับรถม้าถ่ายรูปให้
ระหว่างทางชมเมืองไปด้วย เพลิดเพลินดี อากาศเย็นแล้วเพราะตอนนั้นเกือบ 6 โมงแล้ว ไม่มีแดด แต่เสียอยู่อย่างว่า เวลาม้าวิ่งเสียงฝีเท้าม้าดังมากๆ ทำให้คนขับรถม้าอธิบายสิ่งต่างๆในเมืองที่เราผ่านแล้วแม่ไม่ค่อยได้ยินเลย ว่าเราผ่านอะไรกันบ้าง แต่บ้านเมืองเค้าก็น่ารักดี จังหวัดไม่ใหญ่มาก แต่ก็ไม่เล็กนัก มีความเจริญต่างๆเข้ามาพอควร แต่ก็ยังไม่มากเกิน ยังสามารถนั่งรถม้าชมเมืองอย่างมีความสุขได้ ระหว่างนี้ข้าวหอมหลับไปเลย เพราะตอนกลางวันที่หลับมาในรถไม่นานมากแค่ครึ่งชั่วโมงเอง พอนั่งรถม้าลมเย็นๆก็เลยงีบหลับไปซะเลย
พอนั่งรถม้าเรียบร้อย พ่อก็อุ้มข้าวหอมที่หลับไปขึ้นรถนอนต่อ เราขับรถชมเมืองกันอีกนิดหน่อย กับหาร้านทานอาหารเย็นกัน ตอนแรกแม่ว่าจะไปทานร้าน ต้นข้าวต้นน้ำที่อ่านพบในเน็ต แต่ว่ามันออกไปนอกเมืองหน่อย พ่อเลยบอกว่าให้หาร้านในเมืองกินก็แล้วกัน เราลองหาจาก GPS พาเราไปร้านใกล้ๆชื่อร้าน เรือนชมวัง ตอนแรกฟังชื่อแล้วแม่กับพ่อคิดว่าจะเป็นร้านหรูเป็นวังเก่าอะไรพวกนั้นก็เลยพากันไป พอไปถึงก็มีเด็กมารอต้อนรับจากแถวที่จอดรถเลย เราเลยต้องขึ้นไปปรากฎว่าเป็นร้านค่อนข้างเก่ามากๆ เป็นเรือนไทยแบบโบราณ อยู่ติดริมแม่น้ำ แม่มาคิดได้ทีหลังว่า เรือนชมวัง คงหมายถึงว่าชมแม่น้ำวังมากกว่า ไม่ใช่ว่าเป็นวังเก่าอะไร แต่เราเข้ามาแล้วก็ไม่อยากเดินออกให้เค้าเสียกำลังใจเลยทานอาหารเย็นกันที่นี่ ขลุกขลักนิดหน่อย คือยุงเยอะ ร้านมืดๆ อาหารได้ช้า แถมข้าวหอมก็ยังงัวเงียไม่ยอมตื่นมากินข้าว เราเลยกินกันเซ็งๆนิดหน่อย แล้วก็รีบกลับที่พักกัน
พอถึงที่พักข้าวหอมก็ตื่นมาเล่นนิดหน่อย อาบน้ำอ่านนิทานเรื่อง ชบาช้างไทย ที่ซื้อมาจากศูนย์ช้างวันนี้ แล้วก็กินนมนอน เก็บแรงไว้เที่ยวพรุ่งนี้กันต่อ
พบกันพรุ่งนี้จ้ะ
รักข้าวหอม+พ่อกบที่สุดในโลกจ้ะ
แม่เบียร์
บันทึกเมื่อ 14 กพ 2554
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น