รูปแรกๆช่วงเช้าลูกยังดูสดชื่นดีอยู่ ถ่ายรูปเดี่ยวก็ยิ้มแย้ม ถ่ายรูปกับเพื่อนด้วยท่าทางสนุกสนานดี
ภาพเราสองคนแม่ลูกที่บ่อทราย ให้คุณแม่ของน้องวิวช่วยถ่ายรูปให้
ระหว่างคุณครูพาไปเข้าแถวร้องเพลงชาติ เด็กน้อยมีหันมามองแม่ตลอด สงสัยกลัวแม่หนีกลับ มีหันมาชี้คุณแม่ให้เพื่อนๆดูด้วย
สวดมนต์ก็ยังหันมาดูแม่อีกลูก
ข้าวหอมกับน้องวิวเพื่อนเลิฟอยู่ห้องเดียวกันมาตั้งแต่เตรียมอนุบาล
ภาพการแสดงรำถวายพระพรของเด็กๆ
เด็กๆนั่งชมการแสดงอย่างเรียบร้อย
บรรยากาศตัวแทนคุณแม่แต่ละชั้นขึ้นไปพูดในโอกาสพิเศษ
คุณแม่คนนี้พูดเก่งมาก แถมมีเรียกเด็กๆออกไปตอบคำถามด้วย แต่ข้าวหอมยังไม่กล้าออกไป
คุณแม่ที่ได้รางวัลที่1 ประกวดภาพถ่ายกิจกรรม แม่ลูกผูกพันขึ้นไปรับรางวัล จริงๆของแม่กับข้าวหอมได้ที่ 2 แต่ไม่มีรูปแม่รับรางวัลในกล้องเพราะไม่ได้ฝากใครถ่ายให้อ่ะเสียดายเนอะ ที่เสียดายอีกเรื่องคือแม่ไม่ได้เรียกข้าวหอมขึ้นไปรับรางวัลด้วยพร้อมแม่ เพราะเห็นแม่คนหลังที่ได้รางวัลต่อๆมาเค้าเรียกลูกขึ้นไปด้วยดูน่ารักมากๆเลย เอาไว้คราวหน้านะลูกแม่ไม่เคยมาก่อน
พี่อนุบาล 3 ร้องเพลงค่าน้ำนม แม่แอบซึ้งน้ำตาซึมด้วยละตอนนี้
ข้าวหอมเริ่มซึมละ แม่มาสังเกตุจากภาพถ่ายทีหลังเริ่มมีปากแดงมากๆ แม่ต้องไปเช็ดน้ำมูกให้ด้วย
ถึงไม่สบายลูกแม่ก็ยังสวยอยู่เลย
เลิกแถว เดินขึ้นห้องเพื่อไปทำกิจกรรมพร้อมแม่ต่อที่ห้องเรียนแต่ละคน
ข้าวหอมกับเพื่อนๆ และแม่ของเพื่อนๆ ตอนนี้ลูกเริ่มซึมมากขึ้น
ข้าวหอมกับคุณแม่พร้อมเพื่อนๆร่วมห้องกุญชร
บรรยากาศแม่-ลูกในห้องกุญชร (อนุบาล 1 )
สร้อยข้อมือลูกปัดที่เด็กๆร้อยเตรียมไว้ให้แม่ตั้งแต่เมื่อวานคุณครูนำมาแขวนไว้บนกระดาน รอให้เด็กมาร้อยต่อพร้อมคุณแม่ให้เสร็จเพื่อมอบให้คุณแม่ด้วยตัวเอง
ข้าวหอมกับลูกปัดที่ร้อยไว้ให้คุณแม่
บรรยากาศการร้อยสร้อยข้อมือลูกปัดต่อให้เสร็จของแม่ลูกแต่ละคู่
หลังมองลูกปัดให้คุณแม่แล้ว เด็กๆเข้าแถวไปรับอาหารว่าง ซึ่งมีกล้วยชิ้นเล็กๆพร้อมนมถั่วเหลืองถ้วยเล็กๆ ทำไมแม่รู้สึกว่ามันน้อยจัง แต่ข้าวหอมก็ทานปกติและไม่ขอเติมอีก ถ้าทุกวันมันน้อยอย่างนี้เห็นแล้วแม่คิดว่ามันน้อยจังลูกจะโตได้ไงเนี่ย หรือแม่คิดมากไปเอง แม่มักจะมองอะไรก็ไม่ดีพอไปหมดสำหรับลูกของแม่ นอกจากสิ่งที่แม่เตรียมไว้ให้เอง แม่ๆทุกคนเป็นอย่างนี้กันรึเปล่าน้า
ข้าวหอมนั่งลงทานกล้วยกับนมถั่วเหลืองอย่างเรียบร้อย นำถ้วยไปเก็บเองเรียบร้อย
แอ็คชั่นให้แม่ถ่ายรูปสวยๆ
ลงไปร่วมกิจกรรมต่างๆอีกนิดหน่อย แต่ลูกเริ่มไม่ไหวปากแดง ตัวเริ่มร้อน หงุดหงิดบอกจะกลับบ้านแล้ว เราก็เลยกลับบ้านกันก่อนคนอื่นเล็กน้อย
สรุปว่าวันนี้ลูกของแม่ก็มาร่วมกิจกรรมได้เกือบครบหมด ถึงแม้นตอนท้ายจะไม่ไหวแล้วขอกลับก่อน แต่ก็ได้มีกิจกรรมดีๆที่แม่มีโอกาสไปร่วมด้วย น้อยครั้งมาก แม่คิดว่าลูกคงมีความสุขนะจ้ะ แม่ก็มีความสุขเช่นกันจ้ะที่เห็นลูกมีความสุข
รักลูกมากที่สุดเช่นเคยจ้ะ
แม่เบียร์
บันทึกเมื่อ 13 สค 2553
